در PVC، نرم کننده ها به نرم کننده اصلی bai، نرم کننده کمکی و نرم کننده co-du تقسیم می شوند.
متداول ترین نرم کننده های اصلی مورد استفاده ژی فتالات ها هستند. دائو حدود 70 درصد از سهم بازار را به خود اختصاص داده است. استرهای فتالات-فتالات به رهبری بیس (2-اتیل هگزیل فتالات) (DOP یا DEHP) بهترین دسته نرم کننده های مونومر هستند.
از ترکیبات آلیفاتیک نیز می توان به عنوان نرم کننده، معمولاً سری آدیپیک اسید استفاده کرد. به طور کلی، آدیپات فرار و قابل استخراج است، اما در مقایسه با فتالات، می تواند چقرمگی بهتری در دمای پایین ایجاد کند.
علاوه بر این، ترکیبات اپوکسی و تری ملیت ها نیز تقاضای خاصی در بازار دارند.
نرم کننده های پلیمری نرم کننده های ویژه بسیار کارآمدی هستند. به دلیل شباهت شیمیایی با استرهای مونومر، عملکرد و دوام یکسانی دارند.
هم روان کننده ها افزودنی هایی هستند که انعطاف پذیری را فراهم می کنند اما الزامات نرم کننده های اصلی را برآورده نمی کنند. افزودن مشتقات نفتی می تواند هزینه ها را کاهش دهد. این مشتقات نفتی معمولاً از هیدروکربن های آلیفاتیک، معطر یا کلردار تشکیل شده اند.
سایر ترکیبات فرمولاسیون حاوی گروه های عاملی استر، هم روان کننده ها هستند. نمونه های اصلی روغن ها و استرهای اپوکسید شده هستند که علاوه بر تکمیل پلاستیک سازی، می توانند پایداری حرارتی را نیز افزایش دهند.