تبدیل زبالههای پلاستیکی به سوخت: دانشمندان فناوری تبدیل کاتالیستی اتاق را توسعه میدهند{0}}فناوری تبدیل کاتالیزوری دما، حل چالش جهانی بازیافت پلاستیک کلردار
در سال 2023، ژانگ وی در طول تحقیقات فوق دکتری خود در خارج از کشور، اولین مقاله-تألیفی را درعلمدر مورد تجزیه پلاستیک به سوخت مایع دو سال بعد، در سال 2025، که اکنون محققی در دانشگاه عادی خود در شرق چین است، اولین مقاله-تالیفی دیگری (همچنین به عنوان{3}}نویسنده همکار) درعلم. این بار، او و همکارانش از چین و خارج از کشور، پلاستیک را با موفقیت به بنزین تبدیل کردند-تبدیل سخت-تا-تخریب ضایعات پلاستیکی مخلوط به بنزین با کیفیت بالا-در یک مرحله.
در 30 درجه، این فناوری به 95٪ نرخ تبدیل برای لوله های پلی وینیل کلرید نرم (PVC) و 99٪ برای لوله های PVC سخت و سیم های PVC دست می یابد. این کار باعث میشود زبالههای پلاستیکی سمی از طریق یک فرآیند کم انرژی که در دمای اتاق و فشار اتمسفر انجام میشود به سوخت تبدیل شود و مصرف انرژی را تا بیش از 70% کاهش دهد.
یوهانس لرچر، نویسنده مسئول مقاله و عضو آکادمی ملی مهندسی ایالات متحده و آکادمی علوم اروپا، خاطرنشان کرد: "این فناوری مانند یافتن یک "قیچی شیمیایی" برای زباله های پلاستیکی است که می تواند زنجیره های پلیمری را به بنزین برش دهد{3}} مولکول هایی به اندازه بنزین را در دمای اتاق پشتیبانی می کند.
در مقایسه با روشهای سنتی تبدیل پلاستیک به سوخت، این رویکرد جدید به انرژی کمتر، دستگاهها و مراحل کمتری نیاز دارد و برای کاربردهای صنعتی در مقیاس بزرگ-مناسب است. محصولات حاصل شامل اجزای کلیدی بنزین، مواد خام شیمیایی و اسید هیدروکلریک است که می تواند در تصفیه آب، فرآوری فلزات، داروسازی، تولید مواد غذایی و صنعت نفت استفاده شود.
این روش با تبدیل انواع زباله های پلاستیکی به محصولات ارزشمند در یک مرحله، از توسعه اقتصاد سبز حمایت می کند.
در این مطالعه، ژانگ و تیمش زبالههای پلاستیکی را با هیدروکربنهای ایزوآلکان سبک-یک محصول جانبی پالایش نفت-برای تولید بنزین{2}}هیدروکربنهای محدوده، عمدتاً مولکولهایی با 6 تا 12 اتم کربن، که اجزای اصلی بنزین هستند، مخلوط کردند. اسید کلریدریک بازیافت شده را می توان به طور ایمن خنثی کرد و دوباره به عنوان ماده خام مورد استفاده قرار داد و به طور بالقوه جایگزین چندین مسیر تولید با دمای بالا-که در حال حاضر در این زمینه استفاده می شود، شود.
پلی الفین ها حدود 50 درصد از تولید پلاستیک جهانی را تشکیل می دهند، در حالی که PVC، مشتقات کلردار، 10 درصد دیگر را تشکیل می دهد. PVC در همه جا وجود دارد-از لولهها و پنجرههای آب در خانه گرفته تا کیفهای چرم مصنوعی، کفپوش، کارتهای بانکی و عایق سیم.
پی وی سی با محتوای کلر بالا (حدود 57 درصد وزنی)، در مقایسه با سایر پلیمرها در هنگام دور ریختن چالش های زیست محیطی شدیدتری ایجاد می کند. روش های سنتی مانند سوزاندن نیاز به کلر زدایی کامل دارند تا از انتشار ترکیبات کلردار سمی مانند دیوکسین ها و بی فنیل های پلی کلره جلوگیری شود.
در پاسخ، آژانسهای نظارتی در اروپا و ایالات متحده در سال 2023 بررسی مواد مرتبط با PVC را آغاز کردند و بر ضرورت رسیدگی به اثرات زیست محیطی PVC تاکید کردند.
معمولاً، مسیرهای ارتقاء شیمیایی که پلاستیک را به اجزای{0} خلوص بالا تجزیه میکنند، نیاز به مراحل دکلرهزدایی با دمای بالا- جداگانه دارند. استراتژی ژانگ ضایعات PVC را در یک مرحله به هیدروکربنهای{3}}بدون سوخت{4}}بدون کلر و اسید هیدروکلریک ارتقا میدهد.
این فرآیند تبدیل کاتالیزوری کامل مخلوطهای پی وی سی و پلی اولفین را در یک مرحله ممکن میسازد و به طور قابلتوجهی اثربخشی فناوریهای تبدیل گزارششده قبلی را برای پلی اولفینها به تنهایی افزایش میدهد.
محققان دریافتند که PVC می تواند به عنوان منبع کربوکاتیون ها عمل کند و نیاز به آغازگر خارجی را از بین ببرد و سرعت کلی واکنش را تسریع کند. به عنوان مثال، زمانی که نسبت PVC به پلی اتیلن 1:1 باشد، پلیمر مخلوط را می توان به طور کامل در عرض 30 دقیقه تبدیل کرد و حدود 97 درصد وزنی ایزوآلکان مایع تولید کرد.
برای نشان دادن کاربرد این فرآیند برای زبالههای واقعی-جهان، این تیم محصولات مختلف پی وی سی پست{1}} را به آلکان در دمای اتاق و فشار اتمسفر تبدیل کرد. نتایج نشان داد که ضایعات PVC پس از استفاده، از جمله لولههای PVC نرم/سخت و سیمهای PVC، واکنشپذیری مشابهی را در 30 درجه نشان میدهند.
در کاربردهای عملی، زباله های پلاستیکی مخلوط ممکن است مواد افزودنی و ناخالصی های مختلفی را وارد فاز مایع یونی کنند. اینها ممکن است بر سرعت واکنش تأثیر بگذارند یا در لایه مایع یونی متراکمتر انباشته شوند، اما فاز آلی همچنان میتواند در عرض دو ساعت مقادیر قابلتوجهی از کلر{1}}آلکانهای مایع آزاد و ایزوبوتان گازی تولید کند.
هنگامی که ضایعات PVC پس از استفاده با مواد بطری پلی اتیلن با چگالی بالا{{1} سفت و سخت مخلوط شد، تقریباً تبدیل کمی جامد در 80 درجه با ایزوبوتان به عنوان محصول اصلی به دست آمد. اگرچه عدم تناسب ایزوپنتان در حضور کربوکاتیون ها اجتناب ناپذیر است، اما عمدتاً در مراحل اولیه واکنش رخ می دهد.
حدود 40 تا 66 درصد از محصول ایزوبوتان گازی است که می تواند همراه با ایزوپنتان واکنش نداده به عنوان اجزای آلکیلاسیون بازیافت شود و کارایی و پایداری فرآیند را نشان می دهد.
این فناوری به موضوع کلیدی توزیع محصول در تبدیل زباله های پلاستیکی مخلوط به سوخت می پردازد و تحت تأثیر ناخالصی ها یا ناهمگنی در مخلوط پلاستیکی قرار نمی گیرد.
در این سیستم واکنش، دی کلرومتان مایع یونی را رقیق می کند و ویسکوزیته و مقاومت انتقال جرم موضعی را کاهش می دهد. همچنین می توان آن را به طور کامل بازیابی کرد و همراه با تمام محصولات سبک از طریق تقطیر دوباره استفاده کرد.
به طور کلی، این کار یک فرآیند تک مرحلهای{0}}تحولپذیر و مقیاسپذیر برای چرخهسازی ضایعات مخلوط PVC و پلیالفین ارائه میدهد. با کاهش مصرف انرژی، کاهش نیاز به تجهیزات، و حذف مراحل میانی، به طور قابل توجهی کارایی و اثربخشی هزینه- را بهبود می بخشد و در عین حال اثرات زیست محیطی را کاهش می دهد.
علاوه بر این، این روش{0}}تک مرحلهای، ضایعات پلاستیکی مختلف را به محصولات-با ارزش بالا با کیفیت بهبودیافته تبدیل میکند و پایه و اساس کاربردهای صنعتی- را میسازد.
همانطور که گفته شد، ژانگ وی اولین نویسنده مقاله است و یوهانس لرچر، یکی از نویسندگان همکار، مشاور فوق دکتری او در ایالات متحده در طول مدت اقامت خود در خارج از کشور، پروژههایی را در زمینه تخریب پلاستیک زباله با بودجه وزارت انرژی ایالات متحده و هیدروژناسیون CO2 برای چند-هیدروژناسیون کربن برای استفاده از محلولهای کربنی کارآمد با استفاده از محلول سوخت کربن C برای سنتز خودرو، هدایت میکرد. کاتالیزور صنعتی
ژانگ که اکنون گروه تحقیقاتی خود را در دانشگاه عادی چین شرقی رهبری می کند، بر چهار حوزه اصلی تمرکز دارد:
ارزش گذاری منابع کربن ضایعاتی (پلاستیک/زیست توده) از طریق فناوری های جفت حرارتی، فوتونیک، الکتروشیمیایی و کاتالیزوری.
کراکینگ کاتالیستی هیدروکربن های پارافین سنگین و آلکیلاسیون آلکان های سبک برای نوآوری در تولید بنزین استاندارد.
تبدیل کاتالیستی مولکولهای C1 (CO2/CO) به حاملهای انرژی با چگالی بالا.
توسعه واکنش ها و سیستم های کاتالیزوری با استفاده از آب به عنوان منبع و محیط هیدروژن.
به گفته این دانشگاه، ژانگ از طریق همکاری آزمایشی با شرکت های پتروشیمی، صنعتی شدن فناوری کاتالیزوری سبز را بیشتر ترویج خواهد کرد. او همچنین از هوش مصنوعی برای توسعه سیستمهای کاتالیزوری کارآمدتر استفاده میکند، مکانیسمهای{1}}سطح اتمی تبدیل پلاستیک را روشن میکند، و امکان پایان دادن به نوآوری از آزمایشگاه به صنعت را فراهم میکند.
