ابتکارات سیاست جهانی سوخت زیستی: تحولات و روندهای کلیدی
طی شش ماه گذشته، آژانس بین‌المللی انرژی (IEA پیشرفت قابل‌توجهی را در بخش سوخت زیستی جهانی گزارش کرده است که شامل اتانول زیستی، بیودیزل، دیزل تجدیدپذیر، و روغن‌های گیاهی هیدروژنه می‌شود.
به‌روزرسانی‌های خط‌مشی خاص کشور-:
برزیل: در اکتبر 2024، برزیل قانون سوخت آینده را تصویب کرد که دستورات ترکیبی برای اتانول و بیودیزل را افزایش می‌دهد، اهداف گازهای گلخانه‌ای را برای بخش هوانوردی معرفی می‌کند و یک برنامه ملی دیزل سبز را ایجاد می‌کند.
اتحادیه اروپا: اتحادیه اروپا دستورالعمل سوم انرژی های تجدیدپذیر را تصویب کرد (RED III در سال 2023، هدف انرژی های تجدیدپذیر در حمل و نقل را دوبرابر کرد و تا سال 2030 به 29 درصد کاهش داد - یا کاهش 14.5 درصدی شدت گازهای گلخانه ای. این دستورالعمل همچنین محدودیت هایی را برای مواد اولیه اعمال می کند و اهدافی را برای سوخت های پیشرفته تعیین می کند.
هند: در نوامبر 2023، هند یک تعهد اجباری ترکیب بیوگاز فشرده را از سال 2025 تا 2026 اعلام کرد و تا سال 2028 تا 2029 به 5 درصد افزایش یافت. پیش بینی می شود مصرف بیوگاز و بیوگاز فشرده تا سال 2030 از سال 2023 نزدیک به 90 درصد افزایش یابد.
کنیا: در سال 2024، کنیا استراتژی تحول ملی پخت و پز را با هدف دستیابی به دسترسی جهانی به انرژی آشپزی پاک تا سال 2028 با تأکید بر اجاق های زیست توده و بیواتانول راه اندازی کرد.
پیشرفت تکنولوژی و چالش های مواد اولیه
پیشرفت در فناوری سوخت زیستی برای ایجاد مقیاس پذیری پایدار ضروری است. در حالی که مسیرهای تجاری مانند اتانول مبتنی بر ذرت- و نیشکر-، بیودیزل FAME، و HVO به خوبی تثبیت شده‌اند، فناوری‌هایی برای تبدیل زیست توده لیگنوسلولزی و علفی به سوخت‌های زیستی مایع همچنان در حال ظهور هستند.
فرآیندهایی مانند گازسازی زیست توده و به دنبال آن سنتز فیشر-تروپش (بیو-FT، مایع سازی هیدروترمال، و تجزیه حرارتی سریع در مراحل مختلف توسعه هستند. به عنوان مثال، پالایشگاه زیستی Bayou Fuels در ایالات متحده قصد دارد جذب و ذخیره کربن را برای دستیابی به انتشار منفی ترکیب کند.
با این وجود، در دسترس بودن و استفاده از مواد اولیه پایدار همچنان یک چالش بزرگ است. مواد اولیه پیشرفته-مثل پیه، روغن پخت و پز استفاده شده، ضایعات مواد غذایی و بقایای محصول-در حال حاضر تنها 12 درصد از تولید سوخت زیستی را تشکیل می دهند. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که تقریباً 40 درصد از تولید سوخت زیستی باید تا سال 2030 از این منابع تأمین شود، که هم به پیشرفت‌های فناوری و هم سیستم‌های جمع‌آوری پیشرفته نیاز دارد.
ملاحظات اقتصادی و چشم انداز بازار
سوخت‌های زیستی عموماً گران‌تر از سوخت‌های فسیلی هستند، اما تأثیر آن‌ها بر قیمت‌های{0}سوخت نهایی اندک بوده است: در 13 سال گذشته، قیمت‌های خرده‌فروشی در بازارهای عمده مانند ایالات متحده، برزیل، اروپا، اندونزی و هند تنها 0.01 دلار به 0.04 دلار در هر لیتر افزایش یافته است.
دولت‌ها از ابزارهای مختلفی برای پر کردن شکاف هزینه استفاده کرده‌اند، از جمله یارانه‌ها، مشوق‌های مالیاتی، و مکانیسم‌های قیمت خرید اتانول برای اطمینان از دوام تولیدکننده.
با وجود هزینه های بالاتر، انتظار می رود تقاضا برای سوخت های زیستی افزایش یابد. پیش‌بینی می‌شود که تولید سوخت زیستی آسیایی تا سال 2026 از اروپا پیشی بگیرد، که با استفاده از دستورات ترکیبی در اندونزی، مالزی و هند پشتیبانی می‌شود. هند در نظر دارد امسال به نرخ اختلاط اتانول 20% دست یابد و آن را به عنوان سومین{4}} بازار بزرگ اتانول در جهان قرار دهد.
در ایالات متحده، HVO و سوخت پایدار هوانوردی (انتظار می‌رود SAF 78 درصد از رشد تقاضای سوخت زیستی را تا سال 2026 تشکیل دهد. تولیدات داخلی بیشتر این تقاضای جدید را برآورده می‌کند، با وجود هزینه‌های بالای خوراک، لغو پروژه‌های اندکی.
بخش دیزل تجدیدپذیر اروپا نیز در سال جاری به کمک حمایت نظارتی و افزایش تقاضا در حال گسترش است. پیش بینی می شود مصرف حدود 26 درصد بالاتر از سطح سال 2024 افزایش یابد، در حالی که به لطف توسعه ظرفیت تولید در سراسر منطقه، تولید حدود 16 درصد رشد خواهد کرد. با این حال، چالش هایی مانند نوسانات بازار مواد اولیه و افزایش قیمت ها همچنان ادامه دارد.
بخش{0}}توسعه‌های خاص
هوانوردی: بخش هوانوردی در حال افزایش حمایت از سوخت های زیستی است. ابتکار ReFuelEU اتحادیه اروپا، تامین کنندگان سوخت را ملزم می کند تا 2٪ SAF را تا سال 2025 ترکیب کنند، که تا سال 2030 به 6٪ افزایش می یابد.
دریانوردی: بخش کشتیرانی به دلیل فقدان محرک های تقاضای جدید فراتر از مقررات اتحادیه اروپا با چالش هایی در پذیرش سوخت زیستی مواجه است. آژانس بین‌المللی انرژی به کسری 40 درصدی مصرف سوخت زیستی نسبت به سناریوی صفر خالص خود تا سال 2050 اشاره می‌کند. با این حال، اقدامات سیاستی تعیین کننده{4}}مانند مکانیسم های قیمت گذاری انتشار گازهای گلخانه ای از سوی سازمان بین المللی دریانوردی (IMO در سال 2025) می تواند جذب را تحریک کند.
نتیجه گیری
چشم انداز سوخت زیستی جهانی به سرعت در حال تحول است، با ابتکارات سیاسی قابل توجه، پیشرفت های تکنولوژیکی و تغییرات بازار که طی شش ماه گذشته مشاهده شده است. علیرغم چالش‌های مربوط به در دسترس بودن مواد اولیه و دوام اقتصادی، این بخش پتانسیل رشد قوی-به‌ویژه در مناطقی مانند آسیا و صنایعی مانند هوانوردی نشان می‌دهد. حمایت مستمر از طریق سیاست، نوآوری و سرمایه گذاری برای دستیابی به اهداف تولید سوخت زیستی و پایداری جهانی ضروری است.