ارتباط بین مسیرهای قرار گرفتن در معرض فتالات قبل از تولد و خطر اختلالات عصبی رشدی در کودکان پیش دبستانی-
فتالات ها (PAEs) یک کلاس معمولی از آلاینده های آلی پایدار در حال ظهور هستند که به طور گسترده در پلاستیک ها، لوازم آرایشی، بسته بندی مواد غذایی و مایحتاج روزانه یافت می شوند. از آنجایی که PAE با پلیمرها پیوند شیمیایی ایجاد نمی کند، به راحتی در محیط آزاد شده و از طریق رژیم غذایی، هوا یا تماس با پوست وارد بدن انسان می شود. به عنوان یک جمعیت آسیب پذیر، زنان باردار ممکن است اثرات قابل توجهی بر رشد جنین به دلیل انباشته شدن PAE در بدن خود داشته باشند.
اختلالات عصبی رشدی (NDDs) در کودکان-از جمله اختلال طیف اوتیسم (ASD)، اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) و مشکلات عاطفی و رفتاری (EBPs)-به یکی از اجزای اصلی بار بیماری جهانی تبدیل شده‌اند. مطالعات اپیدمیولوژیک قبلی نشان داده است که قرار گرفتن در معرض فتالات قبل از تولد ممکن است خطر زوال شناختی و ناهنجاری های رفتاری را در کودکان افزایش دهد. با این حال، اکثر مطالعات بر اساس سطوح قرار گرفتن در معرض تک یا متوسط انجام شده‌اند که نتوانسته‌اند تغییرات پویا را در مراحل مختلف بارداری ثبت کنند. با توجه به پنجره های حیاتی توسعه عصبی، اندازه گیری های منفرد ممکن است خطر واقعی را دست کم بگیرند.
برای پرداختن به این موضوع، این مطالعه از یک گروه بزرگ تولد آینده‌نگر برای ساخت مسیرهای مواجهه با فتالات بر اساس سه نمونه ادرار جمع‌آوری‌شده در دوران بارداری استفاده کرد. با ادغام پیامدهای رشدی عصبی در کودکان پیش دبستانی{1} و متابولومیک خون بند ناف، این مطالعه به طور سیستماتیک تأثیر قرار گرفتن در معرض قبل از تولد بر خطر NDDs و مکانیسم‌های بالقوه آن را ارزیابی کرد.