تثبیت کننده های حرارتی
تثبیت کننده های حرارتی باید از تجزیه رزین PVC جلوگیری کرده یا آن را کاهش دهند. انتخاب انواع تثبیت کننده حرارتی در فرمولاسیون به طور کلی به نیازهای محصول بستگی دارد. مثلا:
تثبیت کننده های نمک سرب عمدتاً در محصولات سفت و سخت استفاده می شود. تثبیت کننده های نمک سرب پایداری حرارتی خوب، خواص الکتریکی عالی و هزینه کم دارند. با این حال، آنها بسیار سمی هستند، مستعد محصولات آلوده هستند و فقط می توانند محصولات مات تولید کنند.
در سالهای اخیر، تثبیتکنندههای کامپوزیتی در تعداد زیادی ظاهر شدهاند که خطر جایگزینی پایدارکنندههای تک جزیی را به همراه دارد. ویژگی های تثبیت کننده های کامپوزیت شامل تخصص قوی، حداقل آلودگی و پردازش ساده برای شرکت های تولیدی است. با این حال، به دلیل عدم وجود استانداردهای یکپارچه، تفاوت بین تثبیت کننده های کامپوزیت از تولید کنندگان مختلف قابل توجه است.
تثبیت کننده های باریم-کادمیم نوعی تثبیت کننده حرارتی با عملکرد خوب هستند. آنها به طور گسترده ای در فیلم های کشاورزی PVC استفاده می شوند. به طور معمول، باریم-کادمیم روی و فسفات های آلی در ترکیب با آنتی اکسیدان ها استفاده می شود.
تثبیت کننده های کلسیم روی می توانند به عنوان تثبیت کننده های غیر سمی مورد استفاده در بسته بندی مواد غذایی، دستگاه های پزشکی و بسته بندی های دارویی استفاده شوند. با این حال، پایداری آنها نسبتاً کم است و در صورت استفاده زیاد، شفافیت آنها کاهش می یابد و مستعد یخ زدگی هستند.
تثبیت کننده های ارگانوتین عملکرد خوبی دارند و برای محصولات پی وی سی سخت و شفاف مناسب هستند. به خصوص، اکتیلتین به یک تثبیت کننده ضروری برای محصولات بسته بندی غیر سمی تبدیل شده است، البته با هزینه بالاتر.
تثبیت کننده های اپوکسی معمولاً به عنوان تثبیت کننده های کمکی استفاده می شوند. هنگامی که همراه با تثبیت کننده های باریم-کادمیم و کلسیم-روی استفاده شوند، می توانند پایداری نور و گرما را بهبود بخشند. با این حال، آنها مستعد مهاجرت هستند. سایر تثبیت کننده های کمکی شامل پلی ال ها و فسفات های آلی هستند.
در سال های اخیر، تثبیت کننده های خاکی کمیاب و پایدار کننده های مبتنی بر هیدروتالسیت نیز ظاهر شده اند. تثبیت کننده های خاکی کمیاب با عملکرد عالی در پردازش مشخص می شوند، در حالی که هیدروتالسیت یک تثبیت کننده غیر سمی است.
اصول انتخاب تثبیت کننده حرارتی
در فرمولاسیون پی وی سی سفت و سخت، زمانی که محتوای نرم کننده کم یا وجود ندارد، مقدار تثبیت کننده باید به همان نسبت افزایش یابد تا پایداری خوب حاصل شود.
(1) محصولات سفت و مات معمولاً از سولفات سرب سه پایه و فسفیت سرب دوبازیک استفاده می کنند، با اثر هم افزایی زمانی که با هم در نسبت 2:1 یا 1:1 استفاده می شوند، با مجموع افزودن 3 تا 5 قسمت. روش دیگر، تثبیت کننده های کامپوزیت سرب امروزه معمولا استفاده می شود.
(2) برای محصولات سفت و سخت شفاف، نمک سرب استفاده نمی شود. در عوض، تثبیت کننده های صابون فلزی غیر از سرب و کلسیم، و همچنین تثبیت کننده های قلع آلی، آنتیموان آلی و تثبیت کننده های خاکی کمیاب معمولاً انتخاب می شوند. تثبیت کننده های صابون فلزی به مقدار 3 تا 4 قسمت، در حالی که تثبیت کننده های قلع آلی در مقادیر 1 تا 1.5 قسمت اضافه می شوند.
برای فرمولاسیون محصولات خمیر PVC و PVC نرم، محتوای نرم کننده زیاد است و دمای پردازش پایین است، بنابراین می توان مقدار تثبیت کننده را به طور مناسب کاهش داد.
(1) محصولات انعطاف پذیر مات معمولاً از نمک های سرب (1 تا 2 قسمت) در ترکیب با صابون فلزی (1 تا 2 قسمت) استفاده می کنند.
(2) محصولات انعطاف پذیر نیمه شفاف معمولاً از چندین صابون فلزی در ترکیب با افزودن 2 تا 3 قسمت استفاده می کنند.
(3) محصولات انعطاف پذیر شفاف معمولاً از قلع ارگانیک (0.5 تا 1 قسمت) در ترکیب با صابون فلزی (1 تا 2 قسمت) استفاده می کنند. از طرف دیگر آنتیموان آلی و تثبیت کننده های خاکی کمیاب می توانند جایگزین قلع آلی شوند.
در فرمولاسیون PVC غیر سمی، انتخاب تثبیت کننده های حرارتی:
(1) از تثبیت کننده های نمک سرب باید اجتناب شود.
(2) تثبیت کننده های صابون فلزی غیر از سرب و کادمیوم، مانند تثبیت کننده های کلسیم روی، می توانند انتخاب شوند.
(3) تثبیت کننده های قلع آلی غیر سمی را می توان انتخاب کرد.
(4) آنتیموان آلی و تثبیت کننده های خاکی کمیاب را می توان انتخاب کرد.
(5) تثبیت کننده های اپوکسی غیر سمی در تثبیت کننده های کمکی را می توان انتخاب کرد.
اثر هم افزایی تثبیت کننده های اولیه: در فرمول PVC، اغلب از چندین تثبیت کننده اولیه با هم استفاده می شود زیرا تثبیت کننده های اولیه مختلف اثر هم افزایی دارند.
(1) سولفات سرب تری بازیک و فسفیت سرب دوبازیک اثر هم افزایی با نسبت هم افزایی 2:1 یا 1:1 دارند.
(2) صابون های فلزی مختلف اثر هم افزایی دارند، با ترتیب پایداری حرارتی صابون های فلزی به شرح زیر است: Cd, Zn > Pb > Ba, Ca.
(3) یک اثر هم افزایی بین صابون های فلزی و تثبیت کننده های قلع آلی وجود دارد و هر دو اغلب با هم در فرمول های شفاف استفاده می شوند.
(4) برخی از تثبیت کننده های خاکی کمیاب اثر هم افزایی با قلع آلی دارند و هزینه ها را هنگام جایگزینی قلع آلی کاهش می دهند.
هم افزایی بین تثبیت کننده های اولیه و کمکی:
(1) صابون های فلزی و اپوکسی
(2) صابون های فلزی و پلی ال
(3) صابون های فلزی و دیکتون ها
(4) برخی از خاکهای کمیاب و اپوکسی
(5) صابون های فلزی و فسفات های آلی
هنگام استفاده از تثبیت کننده های حرارتی همراه با سایر افزودنی ها، برخی از تثبیت کننده ها خود خاصیت روان کنندگی ندارند، مانند نمک های سرب، قلع آلی، آنتیموان آلی و خاک های کمیاب، بنابراین روان کننده ها باید به طور جداگانه به فرمول اضافه شوند. برخی از تثبیت کننده ها مانند صابون های فلزی دارای خواص روان کنندگی هستند، بنابراین روان کننده ها را می توان در فرمول حذف یا کاهش داد.
تثبیت کننده های قلع آلی حاوی گوگرد و تثبیت کننده های آنتیموان آلی نباید همراه با پایدار کننده های حاوی سرب و کادمیوم استفاده شوند، زیرا در صورت استفاده با هم باعث آلودگی گوگرد می شوند.
آنتی اکسیدان ها
آنتی اکسیدان های موجود در محصولات پی وی سی در طی فرآوری و استفاده در اثر گرما و اشعه ماوراء بنفش دچار اکسیداسیون می شوند که مربوط به تولید رادیکال های آزاد می باشد.
عملکرد اصلی آنتی اکسیدان های اولیه خاتمه زنجیره شکستن یا مهار رادیکال های آزاد است. عملکرد اصلی آنها ترکیب شدن با رادیکال های آزاد برای تشکیل ترکیبات پایدار است که واکنش های زنجیره ای را خاتمه می دهد.
آنتی اکسیدان اصلی مورد استفاده برای PVC بیسفنول A است. همچنین آنتی اکسیدان های کمکی یا تجزیه کننده های پراکسید هیدروژن مانند تری فنیل فسفات و بنزوئیل فنیل ایزواکتیل فسفات وجود دارد. استفاده ترکیبی از آنتی اکسیدان های اولیه و کمکی می تواند اثر هم افزایی داشته باشد.
جاذب اشعه ماوراء بنفش
محصولات PVC که در خارج از منزل استفاده می شوند به اشعه ماوراء بنفش در محدوده طول موج حساس حساس هستند و باعث تحریک مولکول های PVC یا شکستن پیوندهای شیمیایی می شوند که منجر به تولید واکنش های زنجیره ای رادیکال های آزاد و ترویج تخریب و پیری PVC می شود. برای بهبود مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش، اغلب جاذب های UV اضافه می شود.
جاذب های رایج UV مورد استفاده برای PVC عبارتند از تریازین-5، UV-9، UV-326، TBS، BAD و OBS. Triazine{3}} بهترین اثر را دارد، اما رنگ زرد کمی به فیلم می بخشد. افزودن مقدار کمی از فتالوسیانین بلو می تواند این را بهبود بخشد.
در فیلمهای کشاورزی PVC، معمولاً از UV{{0}} استفاده میشود که معمولاً از 0.2 تا 0.5 قسمت استفاده میشود. TBS، BAD و OBS که مشتقات اسید سالیسیلیک هستند، اثرات ملایمی دارند و در صورت استفاده در ترکیب با آنتی اکسیدان ها، مقاومت خوبی در برابر پیری ایجاد می کنند.
برای محصولات مات، مقاومت در برابر آب و هوا را می توان با افزودن دی اکسید تیتانیوم پوششی بهبود بخشید. اما اگر در این زمان جاذب های UV اضافه شوند، مقدار زیادی مورد نیاز است که ممکن است مقرون به صرفه نباشد.
