پلاستیک ساز که به عنوان پلاستیک ساز نیز شناخته می شود، یک افزودنی مواد پلیمری است که به طور گسترده ای در صنعت مورد استفاده قرار می گیرد. اضافه کردن این ماده به پردازش پلاستیک می تواند پلاستیته را بدون تأثیر بر ویژگی های ضروری پلیمر افزایش دهد. این می تواند کشیده شدن، انعطاف پذیری، و انعطاف پذیری پلاستیک ها را بهبود بخشد، اما سختی، مدول، نرم شدن دما و دمای جنین کاهش خواهد یافت. پس دلایلی که بر پلاستیک سازی پلاستیک سازها تاثیر می گذارد، چه هستند، می دانید؟
1. نقش پلاستیک سازها
• دمای انتقال شیشه پلیمر را پایین بیاورید.
● ساختار پلیمر را تغییر دهید تا ماده پلاستیکی شده نرم شود.
●کشش پلیمر را افزایش داده و استحکام کششی را کاهش می دهد.
●افزایش سختی پلیمر و بهبود مقاومت در برابر ضربه.
●بهبود عملکرد کم دما.
2. عوامل اصلی موثر بر پلاستیک سازی
●نیروهای بین مولکولی پلیمرها
هنگامی که یک پلاستی سایزر به یک پلیمر اضافه می شود، نیروی برهم کنش بین مولکول های پلاستیک ساز و بین مولکول های پلاستی سایزر و پلیمر تأثیر زیادی بر پلاستیک سازی دارد. این برهم کنش عمدتاً نیروی ون در واالس و نیروی پیوند هیدروژنی است و نیروی ون در والز شامل سه نوع نیروی پراکنده، نیروی استقرایی و نیروی جهت گیری است.
(1) Van der Waals force
▶ نیروی پخش بین تمام مولکول های قطبی یا غیر قطبی وجود دارد و این نیروی مکش تولید شده توسط برهم کنش با دو قطبی های کوچک لحظه ای است که دو قطبی ها را به قطب های مخالف نزدیک به یکدیگر می کند، اما تنها در حالت غیر قطبی. در سیستم، نیروی پراکنده آن موقعیت اصلی را اشغال می کند.
▶هنگامی که یک مولکول با دو قطبی یک دو قطبی القایی را در یک مولکول غیر قطبی مجاور القا می کند، جاذبه مولکولی بین دو قطبی القایی و دو قطبی ذاتی نیروی است القاگر نامیده می شود. نیروی است القا کننده به ویژه برای ترکیبات معطر قوی است. اثر پلاستیک سازی پلی استایرن با استرها با وزن مولکولی پایین عمدتاً است القاگر است.
▶هنگامی که مولکول های قطبی به یکدیگر نزدیک باشند، به دلیل جهت گیری ذاتی دو قطبی، نیرویی بین مولکول ها ایجاد می شود که معمولاً نیروی جهت گیری نامیده می شود. تعامل بین پلاستیک سازهای استر و پی وی سی یک مثال نماینده است.
(2) پیوند هیدروژن
پیوند هیدروژن یک پیوند برهم کنش نسبتاً قوی است، و وجود آن از وارد شدن مولکول های پلاستی سایزر به مولکول های پلیمری جلوگیری خواهد کرد. هر چه پیوندهای هیدروژنی متراکم تر در امتداد زنجیره مولکولی پلیمر توزیع شوند، مولکول های پلاستیک ساز مربوطه سخت تر وارد می شوند، بنابراین نیاز است که پلاستیک ساز اثر قوی مشابه مولکول های پلیمری داشته باشد. هنگامی که دما افزایش می یابد، اثر پیوندهای هیدروژنی به دلیل حرکت حرارتی مولکول های مانع جهت گیری مولکول های پلیمری ضعیف خواهد شد.
●بلوری بودن پلیمر
وارد کردن مولکول های پلاستیک ساز به مناطق کریستالی بسیار دشوارتر از مناطق بی شکل است. زیرا فضای آزاد بین زنجیره های پلیمری در منطقه کریستالی کوچک است. پلاستیک ساز یک پلاستیک ساز غیر حلال است اگر مولکول های آن تنها می توانند به مناطق بی شکل یک پلیمر تا حدی کریستالی وارد شوند. اگر مولکول های پلاستیک ساز هم به منطقه بی شکل و هم به منطقه کریستالی پلیمر وارد شوند، پلاستیک ساز یک پلاستی سایزر مبتنی بر حلال است که به اصطلاح پلاستیک ساز اولیه است.
موارد بالا محتوای مربوطه در مورد دلایلی است که بر پلاستیک سازی پلاستیک سازها تأثیر می گذارد. امیدوارم پس از خواندن آن مفید باشد. به طور خلاصه، عوامل اصلی مؤثر بر پلاستیک سازی پلاستیک سازها، نیروی بین مولکولی و پلیمریزاسیون پلیمرها هستند. هنگامی که پلاستیک ساز به پلیمر اضافه می شود، نیروی برهم کنش بین مولکول های پلاستیک ساز و بین پلاستیک ساز و مولکول پلیمر تأثیر زیادی بر اثر پلاستیک سازی خواهد داشت.