1. استرس اسید چرب
عملکرد دمای پایین استرها اسید چرب بسیار خوب است، اما سازگاری با پلی وینیل کلرید ضعیف است، بنابراین تنها می توان از آن ها به عنوان پلاستیک سازها و فتالات های ثانویه مقاوم به سرما استفاده کرد. رایج ترین گونه های مورد استفاده دیوکتیل آدیپات و دیوکتیل سباکات هستند.
(1) دیوکتیل آدیپات (DOA برای کوتاه) مایع بی رنگ و بی بو، غیر سمی، محلول در اکثر حلال های آلی، کمی محلول در اتیلن گلیکول، نامحلول در آب است. دمای بحرانی پلاستیک سازی DOA تا PVC ۱۲l-۱۲۵ درجه سانتی گراد است.
(2) Diisodecyl adipate (DIDA برای کوتاه) یک مایع روغنی روشن و آسان جریان است.
(3) Dioctyl Azelaate (D0Z برای کوتاه) تقریبا یک مایع شفاف بی رنگ است.
(4) اسید سباسیک دی بوتیریک اسید (مخفف DBS) تقریبا یک مایع بی رنگ است.
(5) Dioctyl سباکات (DOS برای کوتاه) تقریبا یک مایع روغنی بی رنگ، نامحلول در آب، محلول در حلال های آلی مانند الکل، بنزن و اتر است.
(6) Diisooctyl سباکات (DIOS برای کوتاه) مایع شفاف بی رنگ، محلول در اکثر حلال های آلی مانند کتون ها، الکل ها، استرها، هیدروکربن های معطر و هیدروکربن های آلیفاتیک، کمی محلول در امین ها و پلی وول ها.
(7) اتیلن گلیکول دی (2- اتیلن بوتیرات) (به طور مخفف 3GH) پر استفاده ترین پلاستیک ساز در فیلم های پلی وینیل بوتیرال برای شیشه ایمنی است. پلاستیک های اکریلیک و پی وی سی نیز پلاستیک سازهای خوبی هستند.
2. فتالات
اسید فتالیک پر استفاده ترین پلاستیک ساز اصلی در حال حاضر، با انواع بسیاری، خروجی بالا، رنگ نور، سمیت کم، خواص الکتریکی خوب، قطعات فرار کوچک، بوی کمتر، و مقاومت دمای پایین عمومی است. در حال حاضر مصرف فتالات ها حدود ۸۰ تا ۸۵٪ از کل مصرف پلاستیک سازها را تشکیل می دهد و شایع ترین آن ها دیوکتیل فتالات و دی ایزوآکتیل فتالات هستند.
(1) Dioctyl فتالات (DOP برای کوتاه) مایع روغنی بی رنگ با بوی خاص.
(2) Diisooctyl فتالات (DIOP برای کوتاه) تقریبا یک مایع چسبان بی رنگ، محلول در اکثر حلال های آلی و هیدروکربن است.
(3) Diisodecyl فتالات (DIDP برای کوتاه) مایع چسبنده، محلول در اکثر حلال های آلی و هیدروکربن ها، نامحلول یا کمی محلول در گلیسبرگ، اتیلن گلیکول و برخی از امین ها. کمتر از DOP فرار است. مقاومت مهاجرت، یک پلاستیک ساز کم فرار، مقاومت در برابر پیری، خواص الکتریکی خوب، اما سازگاری ضعیف است.
(4) دیسونونیل فتالات (DINP برای کوتاه) مایع روغنی شفاف، نوسانات آن در دمای بالا تنها نیمی از DOP است.
(5) دی بوتیل فتالات (DBP برای کوتاه) مایع شفاف بی رنگ با بوی معطر، محلول در اکثر حلال های آلی و هیدروکربن. دمای بحرانی پلاستیک سازی دی بی پی تا پی وی سی ۹۰ تا ۹۵ درجه سانتی گراد است.
(6) Diisobutyl فتالات (DIBP برای کوتاه) یک مایع بی رنگ و شفاف است. هنگامی که DIBP در فیلم کشاورزی پی وی سی استفاده می شود، مشخص شده است که بارش DIBP باعث مشکل پوسیدگی برنج خواهد شد.
(7) بنزیل بوتیل فتالات (BBP برای کوتاه) مایع روغنی شفاف، محلول در حلال های آلی و هیدروکربن ها، نامحلول در آب است. دمای بحرانی پلاستیک سازی BBP تا PVC ۹۶ تا ۱۰۰ درجه سانتی گراد است.
(8) دی متیل فتالات (DMP برای کوتاه) مایع روغنی بی رنگ با بوی کمی معطر، نامحلول در آب در دمای اتاق، اشتباه با هیدروکربن آلیفاتیک، و سازگاری خوب با اکثر resins.
(9) دیتیل فتالات (DEP برای کوتاه) مایع روغنی بی رنگ، غیر سمی، بوی کمی معطر، محلول در اکثر حلال های آلی است.
(10) Dicyclohexyl phthalate (DCHP) پودر کریستالی سفید با بوی معطر. محلول در اکثر حلال های آلی، کاملاً محلول در بنزین داغ و روغن معدنی، کمی محلول در گلایکل ها و برخی امین ها است.
(11) Dioctyl terephthalate (DOTP) خواص فیزیکی DOTP و DOP مشابه هستند، و خواص مکانیکی محصول نیز مشابه است، اما بخش فرار DOTP بسیار کوچکتر از DOP است.
3. استرس فسفات
استرها فسفات سازگاری خوبی با رینین هایی مانند پلی وینیل کلرید دارند، و شفافیت خوبی دارند، اما سمی هستند. آنها هر دو پلاستیک ساز و عقب ماندگی شعله هستند. استرها فسفات معطر عملکرد دمای پایین ضعیفی دارند، در حالی که استرها فسفات آلیفاتیک عملکرد دمای پایین بهتری دارند، اما پایداری حرارتی ضعیف و دوام کمتری نسبت به استرها فسفات معطر دارند. انواع اصلی آن تریرزیل فسفات و تریفنیل فسفات است.
(1) Tricresyl Phosphate (به عنوان TCP گفته می شود)
(2) تریفنیل فسفات (دلار آمریکا برای کوتاه) سفید سوزن مانند کریستال با بوی کمی معطر، کمی محلول در اتانول، اتر، بنزن، کلروفرم و استون.
(3) دیبنزیل اکتیل فسفات (DPOP برای کوتاه) روشن زرد شفاف مایع روغنی.
(4) تولوئن دیفنیل فسفات (سیلندر به نام CDPP) مایع روغنی روشن و بی بو.
4. استرس اپوکسی
اپوکسی پلاستیک ساز یک عامل کمکی به طور گسترده مورد استفاده در سال های اخیر است. این نه تنها می تواند کلرید هیدروژن آزاد شده توسط پلی وینیل کلرید در طول تجزیه جذب, بلکه سازگار با پلی وینیل کلرید resin, بنابراین آن است که هر دو پلاستیک ساز و تثبیت کننده. . عمدتا به عنوان یک پلاستیک ساز ثانویه برای محصولات PVC با مقاومت در برابر آب و هوا بالا استفاده می شود. انواع اصلی آن روغن سويا اپوکسيد شده، اکتيل استر اسيد چرب اپوکسيد شده و غيره است.
(1) روغن سویا اپوکسیدیزه روغن سویا مخلوط اسید چرب از تک گلیسرول است. روغن دونفره بزرگ اپوکسیدیزه یک مایع روغنی زرد، غیر سمی، محلول در بیشتر حلال های آلی و هیدروکربن ها است. روغن سوي اپوکسيد شده و پلاستيکيزرهای پلی استر را می توان با هم برای جلوگيری از مهاجرت دومی به بيرون مورد استفاده قرار داد.
(2) اپوکسیدیزه اسید چرب بوتیل استر دارای اجزای مختلف اسید چرب، اپوکسی اسید چرب بوتیل استر شامل اپوکسی بوتیل استئارات، اپوکسی فوروات بوتیل استر، اپوکسی بوتیل اولات، اپوکسی بوتیل اولات استر. اپوکسیدیزه بوتیل کلزا, اپوکسیدیزه بوتیل تالوله, اپوکسیدیزه بوتیل زانتهول, اپوکسیدیزه بوتیل لارد و انواع دیگر.
(3) اپوکسی اکتیل اسید چرب (ED3 برای کوتاه) انواع ساختارهای مختلف به دلیل اسیدهای چرب مختلف وجود دارد, مانند اکتیل اپوکسی استئارات, اکتیل اپوکسی اولات سویا, اکتیل اپوکسی اولات بلند, و غیره.
(4) Dioctyl Epoxy Tetrahydrophthalate (EPS) بی رنگ به مایع روغنی زرد کمرنگ.
5. پلاستیک سازهای حاوی کلر
پر استفاده ترین پلاستیک سازهای حاوی کلر پارافین های کلردار هستند. پارافین کلردار قیمت پایینی دارد، در خواص الکتریکی و عقب ماندگی شعله بسیار عالی است، اما سازگاری ضعیف و پایداری حرارتی ضعیفی دارد، و تنها به عنوان پلاستیک ساز ثانویه مورد استفاده قرار می گیرد.
(1) پارافین کلر دار این مایع لزجی طلایی یا کهربایی، غیر قابل اشتعال و بسیار فرار است. محلول در اکثر حلال های آلی، نامحلول در آب و اتانول است. هنگامی که تا بالای ۱۲۰ درجه سانتی گراد گرم شود، به خود تجزیه می شود و گاز کلرید هیدروژن را آزاد می کند. اکسیدهای فلزاتی مانند آهن و روی تجزیه آن ها را ترویج می کنند. بازتردد شعله پارافین های کلردار با محتوای کلر بالاتر نیز بهتر است.
(2) Chlorocarbon-50. این یک مایع واضح و scous است. بی بو، غیر سمی، غیر قابل اشتعال، نامحلول در آب، کمی محلول در الکل، محلول در بنزن و اتر است.
۶- آلکیل سولفوناتس
این نوع پلاستیک ساز سازگاری خوبی دارد و می تواند به عنوان پلاستیک ساز اصلی مورد استفاده قرار گیرد. اگر همراه با پلاستیک ساز اصلی مبتنی بر فتالات استفاده شود، اثر بهتر است. دارای خواص مکانیکی خوب، خواص الکتریکی و مقاومت در برابر آب و هوا، اما مقاومت سرد ضعیف است.
(1) فنل نفت سولفونات (M - 50 برای کوتاه) روشن زرد شفاف مایع روغنی.
(2) کلردار نفت استر مخلوطی از آلکیل سولفونات فنل کلردار و پارافین کلردار، مایع روغنی شفاف زرد روشن است.
7. پلیول استرز
استرها پلیول عمدتاً شامل استرها دیپنتیناریتول و استرها اتیلن گلیکول هستند. دیپناتریتریتول استر دارای نوسانات پایین، مقاومت به استخراج خوب، تجزیه حرارتی دشوار و اکسیداسیون، و خواص عایق الکتریکی خوب است. این یک پلاستی سایزر مقاوم در برابر حرارت عالی است و برای فرمولاسیون های عایق سیم با دمای بالا مناسب است، اما گران است. در حالی که استرها گلیکل مقاومت سرد خوبی دارند، رنگ تیره تر و فرارتر هستند.
(1) دی پنتریتریتول استر (PCB برای کوتاه) دی پنتریتریتول استر را می توان به نوع اتر و نوع استر تقسیم. این دو نوع دیپنتآریتریتول مایعات روغنی لغزنده زرد روشن هستند. محلول در حلال های آلی، نامحلول در آب.
(2) اتیلن گلیکول 59 (کوتاه شده به عنوان 0259) مایع شفاف زرد روشن.
8.پلی استر و تریملیت
پلاستیک سازهای پلی استر عموماً کارایی پلاستیک سازی پایین، ویسکوزیته بالا، قابلیت پردازش ضعیف و خواص کم دما دارند، اما نوسانات پایین، مهاجرت پایین، مقاومت در برابر روغن و مقاومت در برابر آب صابونی، بنابراین پلاستیک سازهای با دوام خوبی هستند. عامل.
معمولاً استفاده همراه با یک پلاستیک ساز اولیه مبتنی بر فتالات لازم است. پلی استرها بیشتر در محصولات بلند مدت مانند خودرو، سیم و کابل، و یخچال استفاده می شوند. انواع اصلی خاک پلی استرهای با وزن مولکولی کم هستند که از چند تراکم اسیدهای دیباسیک آلیفاتیک مانند اسید آدیپیک و سباچیک اسید و گلیکول هایی مانند دی متیلن گلیکول، پروپیلن گلیکول، وبوتانیدول تشکیل می شوند. استر اسید تریملیتیک نوعی پلاستیک ساز با عملکرد عالی است که هم مزایای پلاستیک سازهای مونومریک و هم پلاستیک سازهای پلیمری را دارد. نوسانات پایین، مهاجرت کم، مقاومت در برابر استخراج و دوام شبیه به پلاستیک سازهای پلی استر است؛ سازگاری، خواص افزودنی و دمای پایین شبیه به فتالات ها هستند.
(1) پلاستیک سازهای پلی پروپیلن سباکات با وزن مولکولی مختلف را می توان در استون، دی کلروتان، اتر، بنزن، تولوئن، زیلن، کلروفرم، اتانول تا حدی محلول، بوتانول و هیدروکربن های آلیفاتیک حل کرد.
(2) تریواستیل تری پیلیتات (TOTM برای کوتاه) بی رنگ به رنگ زرد مایع روغنی چسبان کمرنگ.
(3) تریملیتیک اسید تریس (n-octyl-n-decyl) (مخفف NODTM) بی رنگ به مایع روغنی زرد کمرنگ.