پلی وینیل کلرید (PVC) ، بعد از پلی اتیلن و پلی پروپیلن ، تولید شده ترین پلیمر پلاستیک در جهان است. این پلیمر در سال 1872 توسط Eugen Baumann کشف شد که مشاهده کرد که مقداری وینیل کلرید در یک فلاسک در هنگام قرار گرفتن در معرض آفتاب شروع به پلیمریزاسیون در یک جامد سفید کرده است. با این وجود ، استفاده از PVC در محصولات تجاری فقط پس از آنكه شركت BF گودریچ روشی را برای پلاستیک كردن پلیمر سفت و سخت و شکننده با آمیختن PVC با چندین افزودنی ایجاد كرده بود ، گسترده تر شد.
PVC یک پلیمر با هزینه نسبتاً کم و دارای مقاومت شیمیایی و بیولوژیکی مناسب و قابلیت کارایی عالی است. با این حال ، پلیمر اصلاح نشده باید همیشه با مخلوط کردن آن با مواد افزودنی مانند گرما و تثبیت کننده اشعه ماوراء بنفش ، بازدارنده شعله ، مهار کننده های دود ، پلاستیک سازها ، سلاح های فرآوری ، اصلاح کننده های ضربه ، اصلاح کننده های حرارتی ، رنگدانه ها و پرکننده ها به ترکیب تبدیل شود. انتخاب مواد افزودنی بستگی به عملکرد مورد نیاز دارد که توسط برنامه مربوطه دیکته شده است.
هنگامی که در معرض گرما قرار گرفته (> 100 درجه سانتیگراد) ، هیدروکلراید از ستون فقرات پلیمر حذف می شود. این HCl یک فرایند تخریب اتوکاتالیستی بیشتر را ایجاد می کند و باعث تغییر رنگ سریع و آغشته سازی PVC می شود. تثبیت کننده های گرما می توانند با مکانیسم های مختلف ، مانند تراشیدن مولکولهای هیدروکلراید آزاد شده ، ثبات گرما را تا حد زیادی افزایش دهند. نوع تثبیت کننده گرما که استفاده می شود بستگی به کاربرد دارد و ثبات حرارتی لازم است.
LTD. ، شرکت با مسئولیت محدود ZHEJIANGJIAAO ENPROTECH STOCK CO.، LTD
افزودنی: شماره 1 منطقه اقتصادی و توسعه ، Tongxiang ، ژجیانگ ، چین
تماس: گری لی
خاکستری LI موبایل: 0086-15888317761
مخاطب: جوی دنگ
جوی دنگ موبایل: 0086-13763320723
تلفن: 86-573-88623097
FAX: 86-573-88623119
پست الکترونیکی: research@jiaaohuanbao.com