Mar 04, 2021

آیا پلاستیک سازها مضر هستند

پیام بگذارید

پلاستیک سازها که با نام پلاستیک سازها نیز شناخته می شوند، موادی هستند که می توانند به مواد پلیمری اضافه شوند تا پلاستی پذیری پلیمرها افزایش یابد. آنها یک افزودنی مهم محصول شیمیایی هستند. آن ها معمولاً به عنوان افزودنی در محصولات پلاستیکی، بتن، گچ، سیمان، در موادی مانند گچ، لوازم آرایشی، و عوامل تمیز کننده استفاده می شوند. نقش پلاستیک سازها عمدتاً برای تضعیف پیوندهای ثانویه بین مولکول های رسین، افزایش تحرک پیوندهای مولکولی انسولین، کاهش کریستالی بودن مولکول های رسین، افزایش شکل پذیری مولکول های انسولین، و انعطاف پذیرتر و آسان تر کردن پردازش آن ها است.


انواع بسیاری از پلاستیک سازها وجود دارد که از آن جمله می توان به فتالات ها، استرهای اسید دیباسیک آلیفاتیک، استرها اسید چرب، استرها پلی اسید بنزن، استرهای الکل پلی هیدرودریک، هیدروکربن های اپوکسی، آلکیل سولفونات ها و غیره. به معنای باریک، پلاستیک سازها عمدتاً به استرها فتالات (PAEs) اشاره می کنند که اصطلاحی کلی برای حدود ۳۰ استر است که توسط اسید فتالیک تشکیل شده است. در حال حاضر بدنه اصلی پلاستیک سازها است.


PAEs می تواند از طریق دستگاه تنفسی، دستگاه گوارش، و پوست وارد بدن انسان شود. مطالعات فعلی در خانه و خارج از کشور دریافته اند که آلودگی PAEs در جمعیت کاملا جدی بوده است. PAEs در خون دختران پیش درآمد، نمونه ادرار زنان در سن فرزند آوری، و شیر مادر تشخیص داده شده است.


سمیت حاد PAEs کم است. LD50 از موش ها 30 ~ 34g / کیلوگرم به صورت دهانه ای ، 15 ~ 30g / کیلوگرم داخل وریدی ، و 1 ~ 2g / کیلوگرم به صورت وریدی است. LD50 موش ها ۳۳٫۳۲ گرم بر کیلوگرم و خرگوش ها ۳۳٫۹ گرم بر کیلوگرم هستند. ، خوکچه هندی 26.3g/kg است. PAEs می تواند بر روی کروموزوم های سلول ها عمل کند و باعث تغییراتی در تعداد یا ساختار کروموزوم ها شود و باعث رشد برخی بافت ها و سلول ها از کنترل خارج شود و باعث تومور شود. PAEs اثرات آشکار ضد آندروژن را در آزمایش های زنده و آزمایشگاهی و مدل های حیوانی نشان داده اند، و بر توسعه سیستم های غدد درون ریز و تولید مثل نوزادان و کودکان خردسال تأثیر دارند. اثرات استروژنی PAEs ممکن است مربوط به ناهنجاری های تکاملی سیستم تولید مثل، اختلال عملکرد تولید مثل، تومورهای سیستم تولید مثل و سیستم غدد درون ریز، و آسیب به توسعه و عملکرد سیستم عصبی باشد. گزارش هایی از مسمومیت حاد ناشی از مصرف اتفاقی PAEs وجود دارد که می تواند باعث تحریک گوارشی، افسردگی سیستم عصبی مرکزی، فلج، و فشار خون پایین تر شود. سمیت مزمن PAEs عمدتاً به عنوان کاهش عملکرد کلیه، افزایش تعداد کیست های کلیوی کانونی، و رنگدانه توبولار کلیوی آشکار می شود. علاوه بر این، PAEs همچنین می تواند باعث سمیت کبدی، سمیت ریه، و سمیت قلبی شود. قرار گرفتن در معرض طولانی مدت PAEs می تواند باعث علائمی مانند پلی نوریت، فرضیه، و بی حسی شود. برخی از محققان بر این باورند که افزایش آسم نیز ممکن است مربوط به قرار گرفتن افراد در معرض PAEs در زندگی روزمره باشد.


با توجه به سبک زندگی مدرن، اجتناب کامل از پلاستیک سازها تقریباً غیرممکن است، اما نیازی به عصبی بودن بیش از حد نیست زیرا پلاستیک سازها در زندگی عادی به بدن انسان آسیبی ن خواهند رساند.با این حال، مردم همچنین باید با محصولات پلاستیکی حاوی پلاستیک سازها تا حد امکان کمی تماس بگیرید. ساده ترین چیز برای تماس با غذا در زندگی روزمره، چسبیدن فیلم است که به فیلم چسبیده پلی اتیلن (PE) و فیلم چسبیده پلی وینیل کلرید (PVC) تقسیم می شود. اگر محصول پلاستیکی با پی وی سی مشخص شود، به این معنی است که حاوی یک پلاستیک ساز است. به ویژه توجه داشته باشید که غذاهایی که پیچیدن پلاستیکی دارند نباید در اجاق مایکروویو به ویژه گوشت گرم شوند، زیرا پلاستیک سازها هنگامی که با چربی ها و روغن ها در تماس باشند، مواد سمی آزاد خواهند کرد.


ارسال درخواست